Çocuk derneği geldi.
Tek gerçek karşıtlarımın onlar olduğu kanıtlandı.
Umarım emeklerini ne kadar takdir ettiğimi biliyorsundur.
Kendini öne çıkarmanı istiyorum.
Benim böyle bir şeye ihtiyacım yok.
Bende daha iyisi var.
Fısıldayıcı sadece bir hatıra.
Doğrudan sinaptik erişim kullanarak mutlu ediyormuş.
-Muhteşem! -Curtain o şeyi sana da yapmış.
Bu sadece rahatsız edici değil, tehlikeli de.
Bizi duyuyorsan gözlerini kırp, Sebastian.
-Çocukların ne kadar gerisindeyiz? -Bilmek istemezsin.
Şu an önceliğimiz hız.
Palindrom.
Gideceğimiz yer Almanya'da
-adı palindrom olan bir şehir olmalı. -Burggrub.
Gerçek su topu oyuncuları olmadıklarını anlamalıydım.
Gizli görevdeler belli ki. Curtain için.
Bu gece sırayla uyanık kalıp nöbet tutarız.
-Sıra sende. -Bence birlik olursak
zekâmızla herkesi alt edebiliriz.
Constance gitmiş.
Bir tane kahve içecektim.
Ne olmuş çarpıntı yapıyorsa? Ne olmuş?
Sıra bana geldiğinde uyuyacağım diye o kadar korktum ki
öncesinde hiç dinlenemedim.
İroni.
Kaygımı kontrol edebilsem Constance hâlâ burada olurdu.
-Çok iyi gidiyordum, sonra… -Sticky.
Suçlanacak biri varsa o da benim. Bu geziye benim yüzümden çıktık.
Çocuklar, tebrikler.
İkiniz de suçlusunuz.
Bu durumda Constance bile korkmuş olmalı.
Polise haber vermemiz lazım. Hemen.
Polisi ararsak işimiz biter.
Kimliğimiz yok, belgemiz yok.
Bizi ilk gemiyle eve gönderir ya da hapse atarlar.
O zaman ne olacak Constance'a? Bay Benedict'e, Number Two'ya?
Oyun dışında kalmayı göze alamayız.
Onu kendimiz bulmalıyız.
Kaçta uyuduğunu biliyor musun?
Saatime son baktığımda 4.37'ydi.
Yani yaklaşık 4.39.
6.03'te uyandım.
Yani bu 86 dakika içinde bir durakta inmiş olmalılar.
4.37 ve 6.03.
Hiç durak yok.
Resmî durak yok.
Ama trenin gece boyunca her geçitte durması gerekiyor.
Bu dördünden biri olabilir.
Tamam. Doğru geçidi bulursak nereden başlayacağımızı biliriz.
-30 milden fazla mesafe var. -Kilometre Sticky.
Avrupalıları takip edeceksek Avrupalı gibi düşünmeliyiz.
48,2 kilometre. Senin için basitleştirdim.
Yürüyemeyecek kadar uzak. Aracımız da yok.
Ama bir şeyler bulmamız lazım.
Kimse yardıma gelmeyecek.
Aslında biri gelebilir.
TETERBOL LİGİ
Sargı!
Arlon Rockets'ın sahasında
-birçok koltuk boş. -Yvette. Dışarı.
Büfemizi ziyaret etmeyi unutmayın.
Elena.
Elena?
Şaka gibi. Ayak hareketleri berbat, varlık gösteremiyor.
Varlık!
-Seni arıyorlar. -Şu anda mı?
Maçın ortasındayım, görmüyor musun?
-Öyle mi? -Peki.
Alo?
Merhaba Constance.
GİZEMLİ BENEDICT DERNEĞİ
TRENTON LEE STEWART'IN
"GİZEMLİ BENEDICT DERNEĞİ" İSİMLİ KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
Evet?
Teşekkürler, çok yardımcı oldunuz. Evet, hoşça kalın.
-Bir şey var mı? -Evet.
Bir grup çocuk Burggrub, Almanya trenine nereden binebileceklerini sormuş.
Bizimkiler oldukları ne malum?
Kızlardan birinin kovası varmış.
Kırmızı bir kova.
Artık nereye gittiklerini biliyoruz.
Burggrub'a ekspres tren 30 dakika içinde kalkıyor.
Onlardan önce varmış olur,
geldiklerinde de onları karşılarsınız.
-Peki ya sen? -Siz bensiz gidin.
Çocukların nerede olduğunu biliyoruz.
Bay Benedict ve Number Two'da o da yok.
Laboratuvar malzemecilerini bir yokladım.
Nörolojik araştırma ekipmanı sipariş eden
sivil vatandaş var mı, soruşturdum.
Belli ki varmış.
Curtain'ın, koltuk nörobilimi alanındaki tek kişi olduğunu sanmıyorum.
Olabilir.
Ama dediler ki bir kilo Trentonyum-99 alan biri varmış.
Trentonyum-99. Tanıdık geliyor.
Fısıldayıcı'nın ana maddesi.
Biri onu yeniden yapıyor.
Fısıldayıcı'yı bulursam Curtain'ı, onu bulursam da dostlarımızı bulurum.
Gidin. Çocuklara iyi bakın.
Kimse, gruptan gönüllü olarak ayrılmaz.
-Gerekeni yapmak zorundayız. -O zaman dikkatli ol.
Maalesef bunu yapamam.
Beğenmedin mi?
Ama araştırmamı yaptım.
Yüz oranları, bağlanma duygusu yaratmak için ideal.
Aslında beğendim.
Gerçekten ideal.
Soluk boruna tıkmak için ideal boyutta.
Çabuk bir ölüm olur.
Düşmanlığa gerek yok.
Curtain nerede?
Ben işimi patronla hallederim, yalakasıyla değil.
Hâlâ Curtain'la çalıştığımı mı sanıyorsun?
Herkesin önünde, Acil Durum'un suçunu bana atıp dışlanmama sebep oldu.
Akıllıca bir hamle.
Sahiplendiği o mutluluk tekniğini de ben geliştirdim.
Ama yan etkilerin tehlikeli olabileceğini
bildiğim için, uygun testler yapılmadan
insanlar üzerinde kullanmayı reddettim diye
beni kovdu, fikirlerimi çaldı,
dikkatsizce uyguladı ve itibarımı yok etti.
Daha iyi arkadaşlar seçmen lazım.
Ama benden asla alamayacağı bir şey var.
-Espri anlayışın mı? -İcatlarım.
Hepsi burada.
Tüm zamanların en muhteşem icadını da bu sayede tekrar inşa edebildim.
Fısıldayıcı.
Bunun benimle ne ilgisi var peki?
Bu benim hayatımın işi.
Eşsiz büyüklükte bilimsel bir başarı.
Hiçbir şeye yenilmez sanıyordum. Ve öyleydi, senin zihnin hariç.
O muhteşem zihnin.
Yel değirmenindeki hayalet.
Karanlıktaki dansçı. Sen bir kusur buldun.
O zamandan beri her gece uykularımı kaçıran
ve belli ki taklit edemediğim bir şey.
Bunu neden isteyesin ki?
Sorunu çözmem lazım ve yardımın gerek.
Daha önce yaptığını yap. Sistemin çöküşünü tetikle.
Bu sefer ben de izleyip nasıl yaptığını göreceğim.
Hayır.
Ben senin dans eden ayın değilim. Ayıları yemek diye yerim ben.
Başka hangi makineyi tekrar yaptım, biliyor musun?
Beyin Silici'yi.
En baştan tasarlandı ve gücü iki katına çıktı.
Artık utanç verici anı kırıntıları yok.
Hiçbir şey hatırlamayacaksın.
O yüzden kararını ver. Fısıldayıcı mı, Beyin Silici mi?
-Affedersiniz, oraya giremezsiniz. -Konuşmamız lazım.
Hemen.
-Onu durdurmaya çalıştım ama… -Sorun yok Marlon.
Bekliyordum zaten.
Bu yüzden Jean Pierre'e bize katılmasını söyledim.
En sevdiğin yemek. Krep süzet.
Meyve bahçesinden alınan taze mandalinalarla yapıldı. Buyur.
Bay Benedict'in akrabasısın, anlıyorum.
Buna saygı duymayı da denedim.
Medeni kalmayı denedim hatta başardım da diyebilirim.
Ama artık değil. Ona da şu "şeyi" yaptığından beri değil!
"Şey" derken onu varoluşsal sıkıntısından kurtarmamdan mı bahsediyorsun?
Bu seni rahatsız ettiği için üzgünüm.
Teşekkürler Jean Pierre.
Olacakları anlatıyorum.
Bir, ona her ne yaptıysan tamamen tersine çevireceksin.
İki, bir an önce ikimizi de buradan
güvenli bir şekilde çıkaracaksın.
Bu iki koşulu da yerine getirmezsen
daha kötü taktiklere başvurmaktan başka çarem kalmayacak.
Fısıltıdan yüksek bir sesle konuşulmaması gereken taktikler.
Uyarmadı, deme.
Suçluyorum.
Jean Pierre. Sen bir büyücüsün. Kusursuz bir adam.
Bunu mutlaka denemen lazım.
Aç değilim.
Hayatındaki olumlu şeylere odaklansan neler başarabilirdin,
hiç merak ettin mi?
Bunu yapma. Ben kanmam.
Çok büyük bir acı taşıyorsun. Değil mi?
Bunu açık yüreklilikle söylüyorum.
Profesyonel hayatını, kayıp yıllarında kardeşime bağlayıp
potansiyelini harcadın.
Ve acı gerçek şu ki sadakatine rağmen, zekâna rağmen,
ona hizmet ederken döktüğün kan ve tere rağmen,
tüm bunlara rağmen…
Onun örgütünün bir parçası olduğun sürece
adının hakkını vererek hep bir adım geride kalacaksın.
"İki Numara."
Bazıları, kaderimizi adımızın belirlediğini söyler.
Ben benimkini bu yüzden değiştirdim.
Nicholas artık mutlu.
Önemli olan da bu değil mi?
Bu gerçek bir mutluluk değil.
Yapay. Hiç düşündürmeyen, sığ bir mutluluk.
Yine olumsuzluk.
Nereden biliyorum, biliyor musun? Saf neşe, narkolepsisini tetikler onun.
Ama sen onu değiştirdiğinden beri hiç nöbet geçirmedi.
Bence kardeşim kendi adına karar verecek kadar zeki bir adam.
Gerçekten gitmek istiyorsa isteğini yerine getiririm.
Ama kalmayı seçeceğine eminim.
Umarım sen de seçersin.
Öğleden sonra Büyük Salon'da bir atölye çalışması yapacağız.
Seni orada görmeyi çok isterim.
-Kabul etmem lazım, onu özlüyorum. -Ben de.
Berbat bir oda arkadaşı, iyi bir arkadaş.
Özellikle kriz anlarında.
Çocuklar, Constance'tan söz ediyoruz, farkında mısınız?
Çoktan kaçmış ve Burggrub'a gidiyor olsa
yine şaşırmam.
Gitme vakti.
Elimizdeki tek ipucu, bu dört tren geçişinden
birinde kaçırıldığı.
-Curtain adam kaçırmadan duramıyor. -Evet.
Kim, intikam almaya, küçük bir çocuğun peşine düşecek kadar kafayı takar ki?
Karşı koyduğunuzu varsayıyorum?
Geldiklerinde uyuyorduk. Hepimiz.
Bir zamanlar o adama hayran olduğuma inanamıyorum.
Yaptığım en büyük hata.
Yani bana baksanıza. O okula kendimi verdim.
İnandım, çok çalıştım ama kimse umursamadı.
Oradaki notlarım beş para etmiyor.
Başvurduğum her üniversite bana güldü.
Evet ama hayalini yaşıyorsun. Profesyonel teterbol oynuyorsun. Yapma.
Yarı profesyonel. "Oynamak" da biraz abartılı.
Etkisiz durumlarda birkaç dakika.
Ama artık bunların bir önemi yok. Benim bir görevim var.
-Yardım ettiğin için sağ ol, Martina. -Ne demek.
O telefonu açmasaydın ne yapardık bilmiyorum.
Bakın, arkadaşınızı bulacağız.
Tek eksiğiniz bir liderdi ve artık buradayım.
Başarısız olmanıza izin vermeyeceğim.
Takımının bu ekipmana ihtiyacı yok mu?
Muhtemelen vardır.
Ama sanırım bilinçaltımda onlarla yüzleşmek istiyorum.
Yani benim forehand'imin çıkış hızı Dubow'unkinden çok daha yüksek.
Ölçtüm. Ama yedekte bekleyen benim, öyle mi?
Siyasetten bıktım.
Ama benim kıymetimi bilmezlerse
minibüslerinden olabilirler.
Beni ne mutlu eder?
Pek bir şey yok aslında.
-Uyumak belki? -Hapistesin sen.
-Öyle mi? -Kendi zihninin hapishanesi.
Yani sadece mahkûm değil, gardiyan da sensin.
Mutluluk senin içinde.
Sadece onu bulman gerek.
Neşeli bir lens kullan ve onu özgür bırak.
Güzel.
Mükemmel iş çıkardın Auguste. Gerçekten mükemmel.
Gerçekten ilham verici.
Yakında her biriniz, benim en iyi ve en parlak elçilerim,
bu tekniği öğrenebilecek.
Böylece çalışmamızdan doğan neşeyi, insandan insana,
köyden köye,
ülkeden ülkeye yayabileceksiniz.
Kimse sevgi dolu ailemizden dışlanmayacak.
Teşekkür ederim.
-Duydun mu? -Evet.
"Yayabileceksiniz."
Her yere yayacaklar.
Ama sen nedense pek mutlu görünüyorsun.
Mutlu değilim.
Başımı sallıyorum. Gülümsüyorum. Ayak uyduruyorum.
Kardeşimin gözüne girmem çok işimize yarabilir.
İşimize en çok yarayacak şey buradan çıkmak.
Mutlusun.
Rol yapıyorum.
Öyle olduğunu söylüyorsun ama onunla olduğun an
hiç emin olamıyorum!
Nicholas! Gelmene çok sevindim.
İkinizin de.
Hayat değiştiren bir deneyim bu, Nathaniel.
Gerçekten mi? Çünkü gitmek istediğini duydum.
Nereden duydun bunu?
Daha önce söylemiş olabilirim.
Nathaniel, dürüst olacağım.
Burada olmak…
…olağanüstü.
Yarattığın his, mutluluktan çok daha fazlası. Bir bütünlük.
Kalbim tekrar bir bütün oldu. Sonunda birlikteyiz.
Ben de bundan vazgeçecek değilim.
En azından acı çekmiyor gibiler.
Bunu bilmemiz mümkün değil.
Bu boş ifadelerin altında…
-Korku dolu sonsuz bir uçurum mu olabilir? -Ya da boşluk. Mutlak hiçlik.
Bu sadece alerjik bir reaksiyon falan, değil mi?
Şunlara bak. Hiçbir tepki vermiyorlar.
Görünüşe göre hepsi boyun tutulmasından şikâyetçiymiş.
Yani bu kapanmadan önce.
Bu çok endişe verici.
-Dr. Curtain'a haber vermeliyiz. -Dr. Curtain'a haber vermeliyiz.
Bir avuç insan hastalandı diye mi?
Dr. Curtain meşgul bir adam. Zihninin düzenini bozamayız.
Bunun milyonlarca tıbbi açıklaması olabilir.
Bunu söyleyip duruyorsun ama benim tıbbi görüşüme göre…
Bu kârlı görev için başka bir doktor mu bulayım?
Hayır efendim.
TEHLİKE
Hiçbir şey yayımlamayacağız.
Sadece birkaç test yapıp o küçük kafanın içinde
neler olup bittiğine bakacağım.
Ve lütfen aptalca bir şeye kalkışma.
Sizden paralı asker falan olmaz.
Girdiğiniz kılık çok komik.
-Paramız yok. -Para demişken…
Söyledim. Başka hesabımdan para aktarmam gerekiyor,
bu da bir iki gün sürüyor.
Benim bankam, Avrupa'nın her yerine aynı gün transfer yapabiliyor.
Belki de banka falan yoktur.
Paranızı alacaksınız.
Krediye mi ihtiyacın var?
Herhangi bir maddi sıkıntı ki bizde öyle bir şey yok,
şu an sahip olduğum özgürlüğe fazlasıyla değer.
O baskıcı adamın kontrolünden kurtulmak paha biçilemez.
Ve hazırız.
Merhaba Constance.
Seni tekrar görmek çok güzel.
Çamurdan başka bir şey göremiyorum. Çok fazla çamur.
Bir şey soracağım.
Sizi, kaçırılan arkadaşlarınıza götürebilecek bir
hazine avının peşinden kendi başınıza Avrupa'ya gelmek hanginizin fikriydi?
Hepimiz yapmak istedik.
Dayanışma, sizi gerçek hayatta nereye kadar götürecek, göreceğiz.
Hadi gidelim. Bir sonraki geçiş çok uzakta değil.
Ama daha tüm alanı taramadık.
Yeterince taradık yoldaş.
-Zaman çok önemli. -Haklı.
Kayıp birini bulma ihtimali her geçen saatle birlikte
daha da düşer.
Sticky, böyle düşünemezsin.
Sadece gerçeği söylüyorum.
En kötü durum senaryoları üzerine spekülasyon yapmak yerine
malzemeyi bulup getirmeye odaklanalım.
-"Malzeme" mi? -Evet, malzeme.
Constance'tan bahsediyoruz.
Duyguları operasyondan uzak tutmaya çalışıyorum.
Taktiksel bir şey. Daha iyi karar vermeyi sağlar.
Sanırım mantıklı.
Bir dakika.
Şurada, bakın.
Ayakkabı izleri.
Burada inmiş olmalılar.
Bunlar spor ayakkabı izleri,
su topu takımının giydikleri gibi.
Ve yerlerini, lastik izlerine bırakıyorlar.
Onu arabaya burada koymuş olmalılar.
Sağ lastiğin dört oluğu var ama sol lastiğin sadece üç tane.
İki farklı arka lastik.
Çok kötü bir iş yapmışlar.
BİRDEN FAZLA TREN OLABİLİR
Birindeki aşınma miktarı çok az olmadığı sürece
-asla tek lastik değiştirilmez… -İşte bu.
Sağ arka tekeri,
diğerlerinden farklı olan bir araç arıyoruz.
Tekerleklere ve çamurluklara da çamur sıçramış olacak.
Sanırım bu bir başlangıç.
Muhtemelen yol boyunca da çamurlu tekerlek izleri bırakmışlardır.
İzleri, gittiği yere kadar takip eder
sonra da buna uyan arabayı ararız.
Onaylandı.
Hangi bürodanım demiştiniz?
Uluslararası Bilimsel Ağırlık ve Ölçüler Bürosu.
Geçenlerde bir müşteriye Trentonyum-99 satmışsınız, doğru mu?
-Bir kilo, değil mi? -Evet.
Satışı hatırlıyorum. Nadir bir element.
Maalesef ürün, uluslararası standartlara uyumsuz çıktı.
-Ne? -Saflık sorunları
ya da safsızlık sorunları, diyelim.
Hayır. Bu konuda çok titizizdir.
Bu işte saflık her şeydir. Her şey.
Makbuz lütfen.
Kimyagerimi kovacağım. Yeni doğum yaptığı için dikkati dağınık.
Kimseyi kovmaya gerek yok.
Hayır. Hatta bunu düzeltmenin tek yolu bu.
Yanlış anladınız.
Bence müşteri yalan şikâyette bulunuyor.
Yine de kimyacıyı kovarım.
Daha tedbirli olmayı öğrenmeli. Çocuğun iyiliği için.
Ama kimsenin kovulmasına gerek yok.
İşte.
32 RUE DES JARDINS LA CELLE, FRANSA 83170
-Şüphesiz. -Bu müşteriyi adalete teslim edin.
Kaçabilir ama saklanamaz.
Seninle tekrar buluşmayı bekliyordum Constance.
Nerede? Makine mezarında mı?
Seni zaten bir kez mahvettim.
Sen "başarısız" diyorsun, ben "tekrar dene" duyuyorum.
En sevdiğin renk ne?
Devam et. Tutma kendini.
Fuşyaya bayılırım.
Daha önce yaptığın gibi "hayır" diyeceksin.
Sinirleneceksin. Onu bir ölüm döngüsüne sokacaksın.
Onu nasıl yok ettiğini görmem lazım.
Merhaba.
En sevdiğin renk ne?
Sen "başarısız" diyorsun,
-ben… -İşte. Yok ettim.
Demek beyninin silinmesini istiyorsun. Öyle mi?
Bence bir sakıncası yok.
Sanırım bunu eski usulle yapmamız gerekecek.
-Lastik izlerini görmek biraz zor. -Ben çok iyi görebiliyorum.
İşte! Mavi olan. Dur.
-Tekerleklere bakın. -Çamur içinde.
Arka iki lastik de aynı.
Üzgünüm ama bu araba, o araba değil.
Bu konuda gerçekçi olmamız lazım.
Resmen deyimdeki gibi samanlıkta iğne arıyoruz.
O zaman aramaya devam edelim.
Deyimdeki gibi bulana kadar.
Kate, doğru söylüyor.
Belki de polise gitmemizin vakti geldi. Yenildiğimizi kabul edelim.
Çocuklar. Biri bu yola sapmış.
Lastik izindeki olukları görüyor musunuz?
İki farklı lastik.
O araba.
Gidelim.
Zihin gözünü kullanarak söyle.
Bu kartın diğer tarafında ne var?
Orta yaş bunalımı görüyorum.
Sabrım tükeniyor.
Ne görüyorsun?
Acele etme.
Yıkılmış, öfkeli bir insan görüyorum. Bir mahzende yaşıyor.
Bana hakaret etmenin sana faydası yok, kadın çocuk.
Bunu dene.
Çocukken…
…geleceğini böyle mi hayal ederdin?
Saklanmış? Yer altında?
Kartı oku.
Hayat daha iyi olabilirdi, değil mi?
Benim hayatım gayet iyi. Zafere bir adım uzaktayım.
Belki ben bilmiyorumdur
ama "iyi" kelimesi "arkadaşsız ve yalnız" mı demek?
Neden bahsettiğini bilmiyorsun sen.
"Kariyeri rezil olmuş"?
Sus, dedim!
Bu tarafa gittiklerine emin misin?
Orada. Şu araba.
Bir dakika.
-Çamur? -Farklı lastikler?
Bu o araba olmalı.
Ama niye böyle ıssız bir yere park etsinler ki?
Belki araç değiştirmişlerdir.
Klişe ama etkili.
Ya da başından beri hedefleri burasıydı.
Şuna bakın.
Kamuflaj mı?
Aynen öyle.
Eski bir mahzene benziyor.
Kilitli ama…
Açamayacağım bir şey değil.
Kate, kilidi aç.
Çocukların gelmesine iki saat var.
Oda tutmak, araba ayarlamak ve onlar gelene kadar
buraya dönmek için yeterli bir süre.
Bayan Perumal, sanırım sizi hafife almışım.
Bunu yapan ilk kişi değilsiniz.
Lütfen bana "Dipika" de.
Dipika.
Her kelimesine tapan çılgın müritlerle dolu bir
tesis yetmezmiş gibi
bir de tüm gezegeni kontrol altına almadan durmak istemiyor.
-Sen beni dinliyor musun? -Evet, elbette.
Söylediğin her şeyi duydum.
-Tanrım. -Ne? Kıyafetler mi?
Rahatlar, hepsi bu.
Kumaşa dokunman lazım. Gel hadi, dokun.
Yumuşakmış.
Ve nefes alıyor.
Kemer kısmı, o dar pantolonlardan çok daha rahat.
Bak, harekete geçmemizin vakti geldi.
Bizi buradan çıkaracak bir planım var.
Dâhiyane olduğuna eminim Number Two. Tüm planların öyle oluyor.
Ama şimdi kardeşimi bırakma zamanı değil.
Onu gördün.
Sonunda güvenini kazandım. Beni dinliyor.
Bunun değerini hafife alma.
Birincisi, onu asla dönüştüremeyeceksin.
İkincisi, kardeşini terk etmek zorunda değilsin.
O da geliyor.
Bunu asla kabul etmez.
Etmesine gerek yok.
-Onu kaçıracağız. -Ne?
Operasyonunu durdurmanın tek yolu bu.
Curtain'ı takipçilerinden ayırmak,
bir yılanın ya da dağ tapirinin kafasını kesmek gibi olur.
Çok spesifik oldu.
Hayvan sağa sola savrulup kasılma nöbetleri geçirerek ölür.
Hâlâ atan kalbindense kanlar akmaya devam eder.
-Ta ki durana kadar. -Lütfen dur.
İyi haber şu ki her şeyde birlikte olacaksınız.
-Yan yana. -Bu kısmı sevdim.
Constance?
Bahane istemiyorum. Bu senin hayatın. Biraz sorumluluk al.
-Denedim. -Denemek yetmez.
Constance!
-İyi misin? -Canını yaktı mı?
Canı yanan o.
Ben gayet iyiyim.
Buranın nemli havası alerjime iyi gelmiyor.
Hadi. Seni buradan çıkaracağız.
Kimse bir yere gitmiyor.
Kelepçeleyin onları.
Beyin Silici'yi çalıştırma vakti.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu